Groei aantal wetten door Europa en deelstaten
© 2009 Het Laatste Nieuws - Luc Van der Kelen
Een nooit geziene wettendiarree overvalt het land. Voor het eerst in de geschiedenis heeft het Staatsblad in het eerste kwartaal van het jaar de kaap van de 25.000 pagina's wetten, besluiten, verordeningen en reglementen allerhande overschreden. Als regeringen en parlementen dit tempo volhouden, dreigen we dit jaar over de 100.000 pagina's nieuwe regelgeving te gaan. Veertig jaar geleden haalde het Staatsblad niet eens 1.000 bladzijden.
Het vorige recordjaar was 2004, niet toevallig ook een jaar met regionale verkiezingen. In het Vlaams Parlement werd vorige week nog geklaagd dat de parlementsleden de berg decreten en decreetjes die over hun hoofden wordt uitgestort, niet meer aankunnen. Het maakte weinig indruk op parlementsvoorzitster Marleen Vanderpoorten, maar het belet niet dat de deelregeringen en deelparlementen in hoge mate verantwoordelijk zijn voor de overvloed aan wetteksten.
Volgens Kamervoorzitter Patrick Dewael zijn er twee bronnen: «Europa en de deelstaten. Europa produceert kilo's verordeningen die op hun beurt allemaal moeten omgezet worden in nationale wetgeving. In de deelparlementen kappen de ministers alles binnen wat nog in hun schuiven ligt. Vraag maar eens wat het grond- en pandendecreet - dat pas is goedgekeurd - aan uitvoeringsbesluiten zal meebrengen. Dat wordt een Staatsblad op zich.»
Ter illustratie: op de recordpagina 25.000 op 31 maart staat een besluit van de Franse Gemeenschapsregering ter benoeming van de leden van de Hoge Raad voor Studiebeurzen.
Alles regelen
Professor Paul Van Orshoven ziet twee tendenzen: «Ten eerste: hoe meer regeringen, hoe meer wetteksten, want het is vooral de uitvoerende macht die er de hand in heeft. Ten tweede: de moderne politicus wil letterlijk álles reglementeren. Ik moet altijd lachen, als ik parlementsleden hoor klagen over te veel wetgeving. Waarna ze nog gauw een wetsvoorstel indienen voor weer eens een detail dat absoluut moet geregeld worden.»
De professor verwijst naar het verkeersreglement, waarin staat dat een chauffeur te allen tijde de controle over het stuur moet bewaren. «Dat maakt wetten als het gsm-verbod achter het stuur volslagen overbodig. Maar eens men één detail regelt, is het hek van de dam. Want dat impliceert dat andere handelingen ook moeten gereglementeerd worden om te vermijden dat ze als toegelaten worden beschouwd.»
«Er zijn in ons land twee vernieuwingen nodig», zegt professor Paul Van Orshoven, «een 'ontwetting' voor minder wetten en een 'wetetiquette' voor betere wetten- want met de hoeveelheid daalt uiteraard de kwaliteit. Het moet te snel gaan en de onnauwkeurigheid neemt dus toe. Vandaar de vele reparatiewetten.»
Beschutte werkplaats
Aan de federale overheid ligt het dit jaar niet. Van Orshoven: «Die produceert enkel programmawetten en een begroting. Maar van nieuwe, fundamentele wetgeving is er amper sprake. Het federale parlement is zoveel als een beschutte werkplaats geworden.»
Net nu spreekt de nieuwe Kamervoorzitter van het afschaffen van overbodige of in onbruik geraakte wetten. Patrick Dewael: «Aan ons zal het niet liggen. De commissie Wetsevaluatie wordt opgestart na Pasen. De Senaat doet mee.»
