Resolutie VN-Conferentie in Kopenhagen

Deze week kopten onze kranten: “Broeikasgassen stijgen naar recordhoogte”. Volgens de “World Meteorological Organisation” neemt de concentratie van broeikasgassen elk jaar sneller toe. En dit terwijl we normaal naar een daling zouden moeten gaan. Sinds 1997 – het jaar waarin het Kyotoprotocol-akkoord ondertekend werd – is de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer met 6,5% gestegen. Daardoor wordt het steeds moeilijker om de stijging van de temperatuur onder de 2 graden te houden, wat de doelstelling is van Europa. Tegelijkertijd stellen zo goed als alle wetenschappers met zekerheid vast dat de mens verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde. Kortom, de broeikasgassen volgen het pad van “the worst case scenario”.

Bovenstaande vaststellingen geven aan dat de volgende klimaatconferentie niets te vroeg komt. Van 7 tot 18 december vindt in Kopenhagen deze nieuwe conferentie plaats. De indieners van de resolutie zijn er van overtuigd dat het zeker mogelijk is dat in Kopenhagen een goed akkoord bereikt wordt. De Europese Unie dient hierin het voortouw te nemen en België kan daar een bijzondere rol in spelen, zoals dat al vaak het  geval is geweest in internationale klimaatonderhandelingen.

Met deze resolutie – die normaalgezien donderdag in plenaire zitting wordt goedgekeurd – toont het parlement aan dat het op lange termijn denkt en wil instaan voor een duurzame planeet. De resolutie is breed gedragen en moet de regering steun bieden zodat België en de EU het voortouw kunnen blijven nemen in de klimaatonderhandelingen.

Via het uitnodigen van de ambassadeurs van de VS, China en Brazilië,het organiseren van studiedagen en een bezoek aan Denemarken willen we de druk op de ketel te houden. Patrick Dewael hoopt tevens dat Herman Van Rompuy -de vorige commissievoorzitter - als kersvers voorzitter van de Europese Raad mee zijn schouders onder het dossier zet.

Het parlement vraagt het volgende aan de regering:

1. De milieu-integriteit en de duurzaamheid van het akkoord in Kopenhagen centraal stellen, door te streven naar voldoende emissiereducties en de aandacht te vragen voor biodiversiteit, werkgelegenheid, waterproblematiek, de rechten van inheemse volkeren, de situatie van de armste en meest kwetsbare landen en bevolkingsgroepen.

2. Erover waken dat het akkoord in Kopenhagen bestaat uit kostenefficiënte maatregelen en dat concurrentieverstoring tussen de verschillende bedrijven vermeden wordt.

3. Ervoor zorgen dat het akkoord van Kopenhagen een raamwerk instelt voor een overgang naar een duurzame samenleving die efficiëntie en solidariteit met elkaar verzoent. Het promoten van “groene” jobs en ervoor zorgen dat de overgang naar een duurzame samenleving gebeurt met respect voor de werknemers en de kwetsbaarste bevolkingsgroepen.

Meer concreet benadrukt de resolutie volgende:

• Uitwerken van een statuut van “milieuvluchteling”

Emissiereductiedoelstellingen

• Geïndustrialiseerde landen moeten het nodige beleid op poten zetten om hun broeikasgassen terug te dringen met 25-40% tegen 2020 en met 80-95% tegen 2050
• De EU moet het eventuele uitstel tot na 2012 van de overtollige emissiequota in de hand houden
• De Ontwikkelingslanden moeten hun emissies verminderen met 15-30% ten opzichte van het business-as-usual  scenario
• Van de BRIC-landen worden specifieke inspanningen verwacht om hun broeikasgasuitstoot te beperken
• De competitiviteit van de Europese economie dient gevrijwaard te worden ten aanzien van de invoer uit landen die geen vergelijkbaar klimaatbeleid hebben
• Alle diverse doelstellingen en mitigatiemaatregelen moeten in alle landen Meetbaar, Rapporteerbaar en Verifieerbaar (MRV) zijn
• De internationale luchtvaart en scheepvaart moeten hun broeikasgasemissies tegen 2020  respectievelijk met 10% en 20% reduceren in vergelijking met de niveaus van 2005 met de garantie van een level playing field, zodat deze doelstellingen niet leiden tot concurrentieverstoringen of koolstoflekkage.

Financiering

• Groene New Deal om duurzame economische en sociale groei te stimuleren
• De industrielanden moeten de ontwikkelingslanden financieel bijstaan wat betreft steun voor mitigatie, adaptatie en ontbossing
• Onmiddellijk werk maken van “fast-start-financing” : de vrijmaking van fondsen voor capaciteitsopbouw en dringende acties in het Zuiden vanaf 2010

Ontbossing

• De bruto-ontbossingsgraad moet minstens gehalveerd worden tegen 2020 en volledig gestopt zijn tegen 2030
• Het bosbehoud en het vergroten van koolstofopslag moet in deze bossen bevorderd worden.
• De financiering van maatregelen om ontbossing tegen te gaan kan vanaf ten vroegste 2020 verlopen via de internationale koolstofmarkt om voldoende schaalgrootte te kunnen bereiken
• Maatregelen om ontbossing tegen te gaan en bosbehoud te vergroten moeten uitgaan van CO-benefits, en zowel een ecologische als een sociale meerwaarde hebben.

Technologie

• De ontwikkeling en het onderzoek naar nieuwe technologieën moet gestimuleerd worden
• Nieuwe technologieën moeten erop gericht zijn dat de broeikasgasintensiteit significant wordt verminderd en dat de economische groei gestimuleerd wordt
• Technologietransfer als één van de bouwstenen van het post 2012-tijdperk: om de ontwikkelingslanden te helpen om zowel hun emissies te reduceren als om zich aan te passen aan klimaatverandering zonder dat hun economische groei gestuit wordt.

Focus