Uitstrooiing assen Marcel Engelborghs
Marcel Engelborghs stapte zoals geweten uit het leven op 4 maart 2008. Een historisch gegeven omdat hij dit als eerste deed met euthanasie, uitgevoerd aan de KU Leuven; met de publieke medewerking van de behandelende specialisten van deze katholieke universiteit. Onmiddellijk na zijn dood werd zijn lichaam voor wetenschappelijk onderzoek overgebracht naar de Universiteit van Gent. “Mijn lichaam blijft daar ongeveer 2 jaar”, zo zei hij, “en tegen die tijd zal iedereen mij wel vergeten zijn”.
In de laatste weken en dagen voor zijn dood heeft hij alles zelf geregeld. Ik moest dit uitvoeren. Ik heb dit volledig naar zijn wensen gedaan.
Marcel Engelborghs wilde absoluut geen officiële uitvaartplechtigheid. “Op mijn begrafenis zal niemand de kans krijgen dingen over mij te vertellen die hij niet oprecht meent”, was zijn stelling. Er was dus geen begrafenis, maar de stad kan het niet maken, zeker politiek gezien, dat er niets zou gebeuren en dat zijn dood ongemerkt zou voorbij gaan. Er werd dan beslist een gedenkboek neer te leggen op het stadhuis als mogelijkheid tot laatste groet aan Marcel, toch wel een uitzonderlijk Tongenaar.
Héél veel volk maakte van deze gelegenheid gebruik, van overal kwamen ze: uit Tongeren, gans Limburg, Brussel, uit diverse hoeken van Vlaanderen en zelfs uit het Luikse.
Marcel wou geen begrafenis omdat zijn lichaam onmiddellijk na zijn dood, voor wetenschappelijk onderzoek, naar de Universiteit Gent zou overgebracht worden. “Mijn lichaam blijft daar ongeveer 2 jaar”, zo zei hij, “ en tegen die tijd zal iedereen mij wel vergeten zijn”.
Zaterdagmiddag, één jaar en negen maanden na zijn dood, zorgde begrafenisondernemer Stany Debay voor de crematie. Volgens de wil van Marcel mochten zijn assen in intiem gezelschap uitgestrooid worden, in aanwezigheid van familieleden, naaste politieke medewerkers en enkele goede vrienden.
In onze herinnering zal Marcel blijven voortleven als een zeer integer, discreet man, een man van zijn woord, met het hart op de juiste plaats. Als iemand die zelden in negatieve bewoordingen over anderen sprak, als een bon-vivant, maar vooral als een zeer loyale vriend. Marcel Engelborghs zal de geschiedenis van de Tongerse liberalen ingaan als stemmenkanon; de vriendelijke, aimabele man die de harten –ook van vele vrouwen- veroverde door zijn naturelle en joviale manier van aanwezig zijn.
Pim Lakay
Voorzitter Open VLD Tongeren
