NL | FR

 

 

Dank u, mijnheer de gouverneur,

 

We zijn hier inderdaad samen om een bijzonder feit onder de aandacht te brengen. Vandaag wordt een belangrijke stap gezet in het samenbrengen van onze hulpdiensten.

 

De bedoeling van deze stap is de hulpverlening aan de burger beter te organiseren. Daardoor kan de burger sneller en beter worden geholpen.

 

Wat is de achtergrond van deze belangrijke stap? Wel, in België hebben we verschillende hulpdiensten, brandweer, medische dienst en politie. Zij moeten op het terrein vaak heel nauw met elkaar samenwerken. Dat gebeurt evenwel in verschillende structuren. Communicatie is voor deze hulpdiensten daarom van essentieel belang. Maar ook communicatie tussen de operationele verantwoordelijken onderling, zodat ze de mensen op het terrein gecoördineerd kunnen aansturen en inzetten.

 

Dames en heren,

 

We zitten natuurlijk met een geschiedenis waardoor de disciplines op het vlak van de noodinterventies in sterk gescheiden systemen werkten.

 

Voor wat de politie betreft, worden deze aangestuurd vanuit de zogenaamde 101-centrales. Er zijn 11 centra, één per provincie. Brandweer en medische hulpverlening zitten in het systeem 100, ook bereikbaar wanneer men het nummer 112 vormt. Beide centra bevinden zich op andere locaties en werken op andere technologieën. Dit maakt gecoördineerd werken, wanneer dit nodig is, erg onpraktisch. Dat gaat bovendien gepaard met verlies aan tijd en kwaliteit van de dienstverlening aan de burger die hulp heeft ingeroepen.

 

Het is voor iedereen duidelijk dat dit beter kan, en beter moet. De migratie naar een eenvormig noodstelsel, de 112 als de som van 100+101, is dan ook voor de handliggend. De burger belt naar 1 nummer, en de overheid zorgt voor de gepaste interventie.

 
Maar het is belangrijk om deze evolutie goed doordacht en goed georganiseerd te laten verlopen. In sommige andere landen heeft men de bestaande noodnummers hals over kop afgeschaft, en vervangen door 112, terwijl de noodcentrales en de hulpdiensten zelf hierop nog niet voldoende waren voorbereid. Dat is niet onze keuze. Wij wensen de weg te volgen waarbij de hulpdiensten zelf meewerken aan een goed uitgewerkt stappenplan.

 
Vandaag bent u zo getuige van de eerste stap in een groot plan.

 

Ik vermeldde reeds dat de diensten 100 en 101 gescheiden werken. Hier in Gent is dit echter NIET meer het geval. Beide diensten bevinden zich vanaf NU in eenzelfde gebouw en werken met dezelfde technologie. Het hulpcentrum 100 is verhuisd naar dit gebouw waar reeds de noodcentrale van de politie is in ondergebracht.

De twee diensten wonen dus onder eenzelfde dak.

 
De oproepen worden nog steeds via gescheiden weg behandeld. Maar wanneer er informatie moet worden doorgegeven, verloopt dit alles nu reeds veel vlotter en soepeler. Door het feit dat de beide centra reeds op eenzelfde technologie werken, is het nu mogelijk – wanneer een burger bvb. zowel een politiële als een niet-politiële hulp behoeft, dat de oproeper slechts 1 keer wordt bevraagd. De informatie die bij de bevraging van de burger in het systeem wordt gevat,  kan digitaal (via het systeem) ook aan de andere noodcentrale worden overgemaakt.

 

Ook de directie kan, door de gezamenlijke locatie, veel gemakkelijker komen tot overleg. Zo is het mogelijk om tot steeds betere afspraken te komen over de verdere multidisciplinaire samenwerking.

 

Het is tevens belangrijk te vermelden dat – ondanks het feit dat beide systemen werken met eenzelfde technologie – ervoor gezorgd werd dat het beroepsgeheim zorgvuldig wordt bewaakt. Ik benadruk sterk de enorm innoverende kant van het gebeuren, waarvan u vandaag getuige bent.

 

De overheid gaat nu ook – naar het voorbeeld van dit pilootproject in Gent – de andere provincies op eenzelfde wijze organiseren. Dat wil zeggen: de diensten van de beide noodnummers samenbrengen op eenzelfde locatie en eenzelfde technologie. In de daarop volgende fase zullen we ervoor zorgen dat de burger in de toekomst slechts naar 1 nummer moet bellen, waarbij voor hem de gepaste hulp zo snel mogelijk kan verstrekt worden.

 

Dat dit nog veel coördinatiewerk en aanpassing van de structuren zal vergen, is duidelijk. Dit is vooral een technisch verhaal waar ik vandaag niet verder op inga.

 

Wat ik wel belangrijk vind, is te melden dat de verhuis van het hulpcentrum 100 een TOONBEELD is van multidisciplinaire samenwerking, zowel op het lokale als op het federale niveau.
Het gebeurt niet elke dag dat zoveel verschillende diensten op deze succesvolle wijze samenwerken. Ik kan dan ook niet anders dan hier vandaag een aantal mensen uitdrukkelijk bedanken.

 

Mijn dank gaat uit naar de gouverneur die zijn enthousiaste medewerking aan het project heeft verleend, in goede samenwerking met de burgemeester van de stad Gent, de heer Daniël Termont, en zijn voorganger, de heer Frank Beke.  Brandweercommandant Van de Voorde heeft met zijn medewerkers zich volledig achter het project geschaard. Het ‘startersteam’ heeft in de aanloop van de migratie een cruciale rol gespeeld. Al hun collega’s van het hulpcentrum 100 hebben een nieuwe stap gezet in hun professionele carrière. Ze hebben zich omgeschoold, ze hebben hun oude stek verlaten en bevinden zich nu zij aan zij met hun collega’s van de politiehulpdiensten.

 

Maar nog meer mensen waren nodig om dit alles te realiseren. De Regie der Gebouwen heeft aan dit project meegewerkt. De mensen van de NV Astrid hebben hun steun gegeven. Mensen van het departement van collega Demotte hebben bijzonder waardevolle inspanningen geleverd.

 
Ik wens tevens de FOD Binnenlandse Zaken en de directie Civiele Veiligheid te danken, evenals de mensen bij Laura Szabo, zoals Marc Bronselaer en zijn team, maar ook de andere diensten bij mevrouw Breyne. Ook de federale politie heeft in de voorbije weken buitengewone inspanningen geleverd: Wim Liekens en zijn team, Wilfried de Buck en zijn CIC-mensen hier te Gent, de DIRCO, en nog zovele anderen. Ik ben allen, ook diegenen die ik niet uitdrukkelijk heb vermeld, maar die zich hiervoor hebben ingezet, buitengewoon erkentelijk.

 

Nog een laatste woord van dank gaat uit naar Frank Lippens, voorzitter van de federale beleidsgroep, die steeds samen met ons heeft geloofd in dit project.

 

Dames en heren,

 
Alvorens ik graag het woord geef aan de vertegenwoordiger van mijn collega Demotte, die u namens Volksgezondheid nog bijkomende informatie zal geven, zou ik tevens de aanwezigheid van mijn collega Van Den Bossche willen vermelden. Minister Van Den Bossche is niet alleen aanwezig als trotse Gentenaar, die mede getuige wil zijn van dit heugelijke gebeuren. U moet weten dat de provincie Oost-Vlaanderen 5 jaar geleden ook reeds pilootprovincie was voor de politie. Voor wat het stappenplan naar 112 betreft, is Gent dus andermaal PILOOT.

 
Wat Minister van Den Bossche betreft : de minister van Consumentenzaken is op het vlak van telecommunicatie bevoegd voor de nooddiensten. Alsdusdanig werken wij samen om onze nooddiensten op het vlak van de telecom beter  te kunnen ondersteunen.

 

Ik dank u.

Focus